(1475 S. K. m. 35) (2822 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, fazla mesai alacağının mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 61. maddesinde öngörülen işletme kredisi faizi ile birlikte isteği hüküm altına almıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı konusuna ilişkin olup, uyuşmazlık Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmış değildir. Böyle olunca hüküm altına alınan miktar için % 30 yasal faiz yürütülmesi gerekir.
Öte yandan davalı, daha önce temerrüde düşürülmüş değildir. Bu durumda faiz hak ediş tarihinden değil, dava tarihinden itibaren yürütülmesi icap eder. Buna rağmen hak ediş tarihinin faiz başlangıcı olarak esas alınması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 11.04.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy