(1475 S. K. m. 17, 18)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
1- Davalı tarafın davacının iş akdinin fesih nedenleri, davacı aleyhine tutulan 06/08/1993 tarihli tutanak içeriğiyle aynıdır. Davalı tanıklarında ifadelerinde tarih belirtilmeden tutanaktaki olayları doğrulamışlardır. Fesih ise 10/09/1993 tarihinde İş Kanununun 17/II maddesine dayanılarak yapılmıştır. Tutanak tarihi ile fesih tarihi arasında geçen süre 1475 sayılı İş Kanununun 18. maddesinde öngörülen altı günlük hak düşürücü süre geçmiştir. Kaldı ki tutanak tarihinden de sonra davacıya isnat edilecek başka bir davranışta iddia ve ispat edilmiş değildir. Böyle olunca ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması gerekir.
2- Davacının dava dilekçesinde talep edilen ve bilirkişi raporunca belirlenen hafta tatili ve genel tatil alacakları taleplerinin kabulü gerekirken reddi ayrıca bozma nedeni sayılmıştır.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy