(5521 S. K. m. 8) (1475 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 66)
Dava: Davacı, fazla ödenen kıdem tazminatının istirdadını davalı ve karşı davacı ise kıdem tazminatı, ücret alacağı ve sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davalı-karşı davacı, yüzüne karşı 9.4.1997 tarihinde tefhim edilen kararı 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde öngörülen 8 günlük temyiz süresini geçirdikten sonra 7.5.1997 tarihinde temyiz yoluna başvurmuş olduğundan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/4 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine,
2- Davacı-karşı davalının temyizine gelince:
Mahkeme, davalıya en son 27.9.1994 tarihinde ödeme yapıldığını ödeme ile davacı idarenin duruma ittila kespettiğini, zira bu tarihte davacının kıdem tazminatına ilişkin alacağın ne olduğunu bildiği ya da en azından bilebilecek durumda olduğundan zamanaşımı süresi geçtikten sonra 14.6.1996 tarihinde açıldığını belirterek davanın reddine karar vermiştir.
Burada çözümlenmesi gereken sorun, Borçlar Kanununun 66. maddesinde öngörülen ve sebepsiz iktisapta geri isteme konusunda bir yıllık zamanaşımının hangi tarihte işlemeye başlayacağına ilişkin bulunmaktadır. Bir para borcuna ilişkin geri alma davasında, geri almayı isteyebilme hakkı, ancak ödemenin yapıldığı tarihten sonra doğabilir. Bu bakımdan zamanaşımı süresinin son taksidin ödendiği tarihten başlatılması doğru değildir. Davacı idarenin dava açmaya emir vermeye yetkili organının geri almaya hakkı olduğunu ayrıntıları ile beraber öğrendiği andan itibaren zamanaşımının başlatılması gerekir. Davalı-karşı davacının zamanaşımı def'inin bu esaslar içinde incelenerek gerçekleştiği takdirde şimdiki gibi, aksi halde işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 2.7.1997 gününde oybirliği ile ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy