(818 S. K. m. 126) (1475 S. K. m. 35, 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasıyla hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işverenin yanında çalışır iken fazla çalışma ve hafta tatili ücreti istemiştir. Davacı davalının yanında 1976-1991 tarihleri arasında çalışmış olmaktadır. Bu döneme ait alacakları bilirkişi raporu ile saptanmıştır. Ne var ki davalı süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Buna göre davanın 29.6.1994 tarihinde açılmış olması sebebiyle Borçlar Kanununun 126. maddesine göre beş yıllık zamanaşımı gözönünde tutularak hüküm kurulması gerekir iken alacağın tümüne hükmetmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 12.09.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy