(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçi Sosyal Sigortalar Kurumunda memur statüsünde çalışırken 24.1.1990 tarihinde yıllık iznini kullanmaya başlamış ve izne ayrılışının ertesi günü davalı idarenin işyerinde işe girmiştir. Öte yandan ikinci işe girişinden bir süre sonra eski çalıştığı kuruma 16.2.1990 tarihinde istifa dilekçesi vermek sureti ile o işinden resmen ayrılmıştır.
Davacı işçi önceki kurumda geçen memuriyet hizmeti için kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması isteği ile fark kıdem tazminatı davası açmıştır. Mahkemece istek doğrultusunda hüküm kurulmuş ise de bu giriş çıkışlara göre çalışırken kamu kuruluşlarının teklif ve olurları alınmamış ve istifa etmek sureti ile memuriyeti son bulmuştur. Olayların bu akışı karşısında fark kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır. Bir başka anlatım ile memuriyet süresi tazminat hesabında değerlendirilemez.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy