(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar tazminatıyla cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı red etmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosya içinde bulunan ferdi hizmet sözleşmesinin çalışma süresi bölümünde "personel en az bir yıl çalışmayı kabul eder" hükmü öngörülmüştür. Mahkemece bu hükümden aradaki sözleşmenin belirli süreli olduğu sonucu çıkarılarak davacı işverenin ihbar tazminatı isteğine karar verilmiş ise de aradaki ilişkinin belirli süreli olduğu düşünülemez. Gerçekten taraflar sürenin tavanını belirtmemişlerdir. Bu tür sözleşmelerle işveren çalıştıracağı işçilerin mümkün mertebe uzun bir süre işyerinde kalmalarını, böylece yetiştirdiği işçilerin başka bir iş bulup ayrılmasını önlemek amacını gütmektedir. Bunun 1475 sayılı İş Kanununa aykırılığı sözkonusu olamaz. Bu hukuki olgular karşısında önel vermeksizin işten ayrılan davalı işçinin ihbar tazminatından sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile ihbar tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy