(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi muvazzaf askerlik hizmeti nedeniyle işyerinden ayrılmış ancak kendisine kıdem tazminatı ödenmemiştir. Askerlik dönüşü işyerinde çalışmak istemiş bu isteği kabul edilmeyince kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, davalı işverenlikce işten ayrıldığı tarihteki ücret üzerinden kendisine kıdem tazminatı ödenmiştir.
Davacı işçi iş talep ettiği tarihteki emsal işçinin ücretinden hesaplamanın yapılması gerektiğinden sözederek fark tazminat isteğinde bulunmuştur. Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuş ise de, hesaplamanın işten ayrıldığı tarihteki ücreti üzerinden yapılması icap edeceğinden, davalı işverenin uygulaması doğrudur. Gerçekten işçi daha sonra çalışmış değildir. Bu durumda "son ücret" kavramı askerlikten önceki ücreti ifade eder. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu doğrultudadır. O halde davanın
reddedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy