(1475 S. K. m. 14, 16, 35, 41, 42, 49) (506 S. K. m. 37)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalıma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddine,
2 - Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3 - Davacı yoğun çalışma nedeniyle sağlığının bozulduğunu ileri sürerek iş akdini feshetmiş bulunmaktadır. Mahkemece bu gerekçeye dayanarak kıdem tazminatına hükmedilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı davalıya ait otelde ziyafet sorumlusu olarak görev yapmıştır. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 16/1-a maddesine göre hizmet akdinin konusu olan işin yapılması bilinmeyen ve işin mahiyetinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa, işçi akdi sürenin bitiminden önce veya bildirim öneli beklenmeksizin feshedebilir. Somut olayda davacının ileri sürdüğü hususlar gerçekleşmemiş ve böylece anılan yasa hükmünde öngörülen koşullar oluşmamıştır.
Mahkemece davacının isteği olan istirahatlı günlere ait ücretlerde kabul edilmiştir. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 37. maddesine göre hastalık sebebiyle geçici işgöremezliğe, uğrayan sigortalılara SSK'ca geçici işgöremezlik ödeneği verilir. Diğer bir deyişle istirahatlı günler için davalı işverenin, davacı işçiye her hangi bir ücret ödeme yükümlülüğü yoktur. Bu nedenle istirahatlı günler için işverenden ücret tahsiline yolunda hüküm kurulması da hatalıdır. Ayrıca bu ücretin ödenmemesinden dolayı davacının iş sözleşmesini feshetmesi haklı bir neden olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 10.2.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy