(2822 S. K. m. 60, 61) (1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla fazla çalışma ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Sendika işyeri baştemsilcisi tanık K.A.'nın açık anlatımından ve diğer davalı tanıklarının verdikleri bilgilerinden Toplu İş Sözleşmesi uygulamasını kabul etmeyip fazla ücret edilmemesi üzerine işyerini terk ettikleri, 8-7/1996 günleri iş yerine izinsiz ve mazeretsiz olarak devamsızlık yaptıkları, bu sebeple Disiplin Kurulu kararı ile hizmet akitlerinin haklı olarak sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Disiplin kurulunca davacının savunmasının alınmamış olması bu kararı geçersiz kılmaz. Mahkemece ifadelerine diğer verilen davacı tanıkları ise davacıyla birlikte hareket eden ve bu davanın sonucunda menfaati olan kişilerdir. Bu sebeple davacı tanıklarının tarafsız olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Açıklanan bu sebeplerle davacının hizmet akdinin devamsızlık sebebiyle işveren tarafından haklı olarak sona erdirildiği kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.5.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy