(1475 S. K. m. 17)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacının sakat işçi olarak işyerinde çalışmakta iken davalı işveren tarafından verilen görevi yapmaması nedeniyle işine son verildiği davalı işverence savunulmakta ve iş yerinde tutulan tutanağa dayanılmakta ise de, anılan tutanakta genel bir anlatımla verilen görevi davacının yapmadığı belirtilmiş olup, somut olgulara karar verilmiş değildir. Davacının verilen hangi işi yapmadığı ve ne kadar süre ile bu şekilde davrandığı somut biçimde anlaşılamadığı gibi 1475 sayılı İş Kanununun 17/II-g bendindeki koşullarda gerçekleşmiş değildir.
Gerçekten anılan maddede işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmaması hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.
Davacıya somut olayda görevlerinin hatırlatıldığı belli değildir. Bu koşullarda somut anlatımlara dayanılarak feshin haklı olduğu sonucuna varılmaz. O halde ihbar ve kıdem tazminatı istekleri kabul edilmelidir.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy