(2822 S. K. m. 9, 61) (1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem, kötüniyet ve sendikal tazminat, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası, ilave tediye, ikramiye ve TİS'den doğan alacaklarının karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş isede, HUMK'nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğine göre davacı işçinin davalı belediyece iş yerinde uygulanmakta olan TİS'nin bağıtlanması tarihinden, hatta yürürlük başlangıç tarihinden önce feshedilmiş olduğu için TİS'den yararlandırılması olanağı yoktur. Gerçekten 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunun 9. maddesi bu konuda açık olup, fesih tarihi itibari ile TİS ne dayanarak davacının istekte bulunması olanağı yoktur.
Böyle olunca hüküm altına alınan alacaklar için baz alınacak olan ücret davacı tarafından da imzalanmış olan ücret bordrolarında belirtilen miktarlardır. Öte yandan işçilik hakları için aynı kanunun 61. maddesinde öngörülen en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesi de hatalı olduğu gibi TİS' de öngörülen izin yardımına hükmedilmesi mümkün değildir. Ayrıca belirtmek gerekir ki ilave tediye alacağı 6772 sayılı Kanundan kaynaklanmakta bulunduğuna göre bu alacak için yasal faiz yerine işletme kredisi faizinin yürütülmüş bulunması da isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliya iadesine, 6.7.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy