(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, ücret ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, iş aktinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğinden bahisle ihbar ve kıdem tazminatı ile ödenmeyen işçilik haklarını bu davayı açmak suretiyle istemiş bulunmaktadır.
Mahkeme davayı kısmen kabul etmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı kardeşinin yapılacak düğünü nedeniyle davalı işverenden yıllık izin istemiştir. Davalı işverence bu istek kabul edilmediği halde davacı işyerini terk ederek kendi düşüncesine göre izin kullanmış ve işyerine 29.7.1996 tarihinde dönmüşse de işveren davacıyı işe başlatmamıştır. Gerçekten işyerinin çalışma düzenini kurma hakkı işverene aittir. İşveren açıkça izin vermediği halde davacının izin verilmiş gibi işyerinden ayrılması 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17/II-f maddesi kapsamına girer. Bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatının reddedilmesi gerekirken kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı 1996 yılının Temmuz ayında 15.7.1996 - 29.7.1996 tarihleri arasında çalışmadığı halde bu ay için tamamen çalışmış gibi ücretin kabul edilmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 30.11.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy