(1475 S. K. m. 49, 50, 53, 54) (2709 S. K. m. 50)
Davacı, bakiye ücret alacağı, yıllık izin bedeli, hafta ve genel tatil gündelikleri, devlet, sendika ikramiyesi ile sosyal fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi hizmet akdi devam edip işyerinde çalışırken açmış olduğu bu dava ile yıllık ücretli izin isteğinde bulunmuş istek gibi hüküm kurulmuş ise de, Dairemizce öğretideki baskın görüş doğrultusunda olarak, işçinin çalışırken izin parası istemeyeceği görüşü benimsenmiştir. Gerçekten izin hakkı Anayasal temel bir hak olup bu dinlenme hakkından vazgeçilemez. Aksi halde para karşılığı vazgeçilmiş olur ki bunun kabulü olanağı yoktur. Böyle olunca yıllık izin parasına ilişkin isteğin reddedilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy