(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 41, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı davalının işyerinde 7.10.1986 tarihinde çalışmaya başladığını 20.2.1992 tarihinde askerlik sebebiyle işyerinden ayrıldığını, askerlikten sonra da aynı işyerinde çalışmasını sürdürdüğünü, 30.10.1995 tarihinde hizmet akdinin davalı işveren tarafından feshedildiğini iddia etmiş; mahkeme davalının savunmasına itibar ederek 1992 ve önceki yıllardaki hizmetlerinin toplam 20 gün olduğunu kabul ederek hüküm kurmuştur. Davacı tanıkları açık beyanlarında ve davalı tarafından davacıya verilen bonserviste ve davalı tanığı K.İ.nin beyanından davacının askerlikten önce 7.10.1986 - 20.2.1992 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının kabulü gerekir. Buna rağmen mahkemece çalışma süresi eksik hesaplanarak davacının alacaklarının noksan belirlenmesi ve buna göre hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 02.04.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy