(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, dava dilekçesinde işveren tarafından sendikaya üye olduğu için işten çıkartıldığını iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuştur. Davalı işveren ise, davacının istifa ettiğini bunun sonucu olarak da tazminatlara hak kazanmadığını savunmuştur.
Mahkemece, tanık anlatımlarına değer verilerek tazminatlar hüküm altına alınmıştır.
Dosyada 9.6.1996 tarihli istifa dilekçesinde davacı işçi kendi isteği ile işten ayrıldığını açıklayarak metnin altını imzalamıştır. Her ne kadar davacı tanıklar işverenin davacıyı sendikanın istifa konusunda baskı yaptığını böylece istifa ettikten sonra ihbar ve kıdem tazminatlarını davacıya ödeme vaadinde bulunduğunu ifade etmiş iselerde, öncelikle belirtmek gerekir ki bu tanıklarda davacı gibi işten ayrılan işçilerdir. Öte yandan istifa eden bir işçinin ayrıca sendika üyeliğinden çekilmesinin bir anlamı bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde de böyle bir olaya dayanmış değildir. Bir kimseye ihbar ve kıdem tazminatı ödeneceği vaadedilirse ayrıca sendikadan istifaya gerek yoktur. Dosyada mübrez istifa dilekçesi dikkate alınarak ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.4.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy