(1475 S. K. m. 35, 38, 61)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasıyla hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçi her gün üçlü vardiya sistemine göre günde 7,5 saat ve haftanın 6 gününde toplam 45 saat çalışma yaptığı, böylece Cumartesi günleri de çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu tür vardiyalı çalışma sisteminde Cumartesi günü çalışma yapmasından kaçınılmaz olduğu bir gerçektir. Davacı işçi TİS`nin 58. maddesinde Cumartesi çalışması için saat başına % 75 zamlı olarak ödeme yapılması gerektiğinden söz ederek cumartesi günleri zamlı ücret talebinde bulunmaktadır. Mahkemece davacının günde 7,5 saat, haftada 45 saatten fazla bir çalışma yapmadığı gerekçesiyle davacının fazla mesai isteği reddedilmiştir. Aynı gerekçeyle cumartesi gününe ilişkin isteğin de reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 26.02.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy