(2822 S. K. m. 61) (1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatları, yakacak ve giyim yardımı, ikramiye ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İkramiye alacağı kapsamında 6772 sayılı Kanundan kaynaklanan ilave tediye alacağına da hükmedilmiştir. Bu alacağın kaynağı Toplu İş sözleşmesi olmayıp yukarıda anılan yasadır. Ücret alacağı da Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmamaktadır. Bu durumda her iki alacak için 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 61. maddesinde öngörülen en yüksek işletme kredi faizi uygulanması hatalıdır. Bu alacaklar için %30-%50 yasal faizin yürütülmesi ile yetinilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 6.7.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy