(818 S. K. m. 49) (1475 S. K. m. 13) (2821 S. K. m. 31)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve sendikal tazminat fazla çalışma ve yıllık izin ücreti, bayram, hafta ve genel tatil gündelikleri, ücret alacağı ile manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davacının manevi tazminat isteğinin de kabulüne karar verilmiş ise de, kural olarak, hizmet akdinin mücerret feshi manevi tazminatı gerektirmez. Davacının kişilik haklarına yöneltilmiş haksız bir tecavüzün varlığını ispatlaması gerekir. Ne var ki dosya içinde davacının soyut iddiasından başka bir delil mevcut değildir. Borçlar Kanununun 49. maddesinde öngörülen koşullar gerçekleşmediğine göre manevi tazminata ilişkin isteğin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.
3- Sendikal tazminat için fesih tarihinden faiz yürütülmesi ayrı bir bozma nedenidir. Gerçekten davacı işçi davalı belediyeyi daha önce temerrüde düşürmüş değildir. Bu durumda davanın açıldığı 29.12.1997 tarihinden itibaren hüküm altına alınan sendikal tazminata faiz yürütülmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.7.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy