(2822 S. K. m. 2)
Dava ve Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçi, işyerinde 4.9.1985 tarihinde güvenlik görevlisi sıfatıyla çalışmasını sürdürmüş ve işveren şirketin yönetim kurulu kararıyla birkaç dönem toplu iş sözleşmeleri ücret zamlarından yararlandırılmıştır. Özelleştirme sonucu işyeri davalı şirkete 21.4.1993 tarihinde devredildikten sonra, 21.5.1993 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesi 1.1.1993-31.12.1993 dönemi için yürürlüğe sokulmuştur. Bu sözleşmenin imzalanmasından yaklaşık bir ay sonra 24.6.1993 tarihinde davacının hizmet sözleşmesi kıdem ve ihbar tazminatını hak kazandıracak şekilde sona erdirilmiş ve kendisine de bu tazminatlar ödenmiştir.
Davacı, tazminatların ve bu arada kimi işçilik hakların eksik ödendiğini, hakları da hesaplanırken son Toplu İş Sözleşmesinin de dikkate alınması gerektiği fark alacak isteklerinde bulunmuştur. Mahkemece üç kez bilirkişi mütalaasına başvurmuş ve bunlardan ikincisine göre Toplu İş Sözleşmesi dikkate alınmak suretiyle yapılan hesaplamaya, diğer farklar bakımından da itibar edilmiştir.
Uyuşmazlık konularından en önemlisi davacının son Toplu İş Sözleşmesinden yararlanıp yararlanmayacağı konusu ile ilgilidir. Güvenlik görevlisi sıfatıyla sözleşmenin kapsamı dışında kaldığı açıktır. İşyerinin devrinden önceki dönemde devreden işveren yönetim kurulu kararıyla sözleşmelerden yararlandırmıştır. İşyerini devralan davalı şirket ise eski uygulamanın kendisini bağlamayacağını, kapsam dışında kaldığı içinde davacının sözleşmeden yararlanmayacağını kabul ederek kendi anlayışına göre uygulama yapmıştır. İş Hukuku alanında ihtisas sahibi olan bilim adamlarınca düzenlenen 21.7.1994 havale tarihli ilk bilirkişi raporunda da isabetli bir şekilde açıklandığı gibi kapsam dışı bir işçinin Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılması için önceki dönemlerde alınmış olan yönetim kurulu kararı yeterli değildir. Böyle bir yararlanmanın mümkün olabilmesi için son dönem Toplu İş Sözleşmesi imzalandıktan sonra da devralan davalı işveren şirketin yetkili organının kararının mevcut olması gerekir. Davalı ise yararlandırmak istemediğini açık biçimde ifade ederek işlemlerde bulunmuştur. Artık bu durumda davacı kapsam dışı işçi yeni sözleşme zamlarından kendisinin yararlandırılmasını isteyemez. Açıklanan nedenlerle dava konusu hakların son Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınmaksızın hesaplanıp sonuca gidilmesi gerekir.
3. Kıdem tazminatı dışındaki işçilik hakları için mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesi hatalıdır. Bunlar için % 30-%50 oranındaki yasal faiz uygulanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy