(1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 2.11.1999 salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kâğıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat T.Ş. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi kıdem tazminatı farkının en yüksek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece, 1475 sayılı İş Kanunun 14/11 maddesinde öngörülen mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Ancak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi kuralına göre mahkeme istekle bağlı olduğundan; onalın İş Kanunu hükmü de dikkate alınarak hüküm altına alınan kıdem tazminatı farkına fesih tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizini geçmemek üzere mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 65.000.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 2.11.1999 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy