(1475 S. K. m. 13, 14, 58)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Davacı işçi davalıya ait işyerinde kaynakçı olarak çalışırken temizlik işine verildiği bu işi de davacının yapmaktan kaçındğı konularında taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık verilen bu işi davacı işçinin yapmak zorunda olup olmadığı sorunu ile ilgilidir. 4 yıl kadar işyerinde kaynakçı olarak çalışan bir kimsenin temizlik işine verilmesi onur kırıcı görülmelidir. Bu bakımdan davacının verilen işi yapmaması haklı nedene dayanmaktadır. Dosya içeriğine göre davacı, görevli olmadığı böyle bir işi yapmayarak işyerinden ayrıldığı için kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatını isteyemeyeceği sonucuna varılmalıdır. İşyerinde çalışan bir işçinni bilirkişi olarak seçilerek onun düzenlediği rapora dayanılması hatalıdır.
2. Davacı işçi yıllık ücretli izin isteğinin de hüküm altına alınması talebinde bulunmuş ise de bu konuda olumlu-olumsuz bir karar verilmiş değildir. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 58. maddesinde "her işverenin, işyerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izinlerini gösterir bir kayıt tutmak zorundadır" kuralına yer verilmiştir. Buna göre izin defteri ya da eş değer başka bir yazılı belge ile izin hakkının kullandırıldığı ispat edilmedikçe karşılığı izin alacağının hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.10.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy