(1475 S. K. m. 5) (507 S. K. m. 2)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı ağabeyine ait minibüste şoför olarak çalışırken minibüsün satılması neticesinde sözleşmesi feshedilmiştir. Bunun üzerine ihbar, kıdem tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı için bu dava açılmıştır. Davalı taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını savunmuştur.
1475 sayılı İş Kanununun 5/5 maddesinde, (507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanununun 2. nci maddesinin tarifine uygun 3 kişinin çalıştığı işyerlerinde) İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı öngörülmüştür. 17.7.1948 tarihli 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanunu'nun 2. inci maddesinde de bu kanunun kapsamı gösterilmiştir. Buna göre (... geçimini sınırlı olarak otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimseler) kapsamı içinde yer almıştır. Bu düzenleme uyarınca davalının geçimini münhasıran otomobilcilik ile sağlanıp sağlanamadığının tespiti önem taşımaktadır.
Mahkemece bu konu üzerinde durularak grev sorununun çözümlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile davanın kabulü yersizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy