(1475 S. K. m. 14, 58)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda kıdem tazminatı dışında kalan işçilik haklarını davacı işçinin imzalı ibranamesi karşısında isteyemeyeceği sonucuna varılarak bu işçilik hakları reddedilmiş ise de: hakkı ortadan kaldırıcı nitelikte olan ibranın açık ve kesin şekilde düzenlenmiş olması icabeder. Hükme dayanak yapılan 4.6.1997 tarihli anılan belgede dava konusu yapılan fazla mesai, hafta tatili genel tatil ve yıllık ücretli izinle ilgili alacaklar tek tek sayılmış olmayıp hiçbir alacağım kalmadı şeklinde genel ve soyut bir açıklamada bulunulmuştur ki bu belgeden hareketle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş tarafların delillerini toplayıp değerlendirmeye tabi tutarak sonuca varmaktan ibarettir. İzin ücreti konusunda da sonuca gidilirken 1475 sayılı İş Kanununun 58. maddesinde sözkonusu edilen izin defteri üzerinde durulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy