(1475 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi Davalı Doğan Zıhnalının dava dışı Efes Pilsen AŞ. inden satış bayiliği işyerinde şoför muavini olarak çalışırken anılan Anonim Şirket tarafından bayiliğin iptal edilmesi üzerine davalı Doğan Zıhnalı davacının hizmet sözleşmesini fesh ederek geçmiş hizmeti için kıdem tazminatı ödemiştir. Daha sonra Efes Pilsen A.Ş. bayiliği diğer davalı Birpa Gıda Maddeleri ve Dağ. Paz. Ltd. Şti. ne vermiş ve son şirket tarafından önceki bayii Doğan Zıhnalıdan eşyalar satın almak suretiyle işletilmiş ve davacıda bu yeni şirket nezdinde çalışmıştır.
Uyuşmazlık önceki davalı gerçek kişi ile sonraki davalı tüzel kişi arasında 1475 sayılı iş kanunun 14/2 maddesi anlamında işyerinin devrinin bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır. Mahkeme işyeri içindeki önceki davalıya ait emtia ile birlikte işletmenin sonraki davalı şirkete satılması ve işçinin yeni şirket zamanında çalışmış olması olgularından hareketle devrin söz konusu olduğunu kabul etmiştir. Ancak belirtmek gerekir ki önceki gerçek kişi ruhsatının iptal edilmesi üzerine çalıştırdığı işçilerin kıdem tazminatlarını ödemiş ve olayda işyerinin kapatılması söz konusu olduğu için ihbar tazminatından sorumlu bulunmadığı nedeniyle yani kendi görüşü böyle olduğu için bu tazminatı ödemediğini bildirmiştir.
Bu samimi ifade işyerinin önce işçilerinde çıkarılmak suretiyle kapatıldığı daha sonra da yeni işveren durumunda bulunan davalı tüzel kişinin yeniden işyerini açtığını ve davacı ile yeni bir hizmet sözleşmesi yaparak çalıştırdığını göstermektedir. Efes Pilsen AŞ. nin dosya içinde bulunan yazısı da bu konudaki tereddütleri ortadan kaldıracak niteliktedir. Bütün bunlardan başka aynı bayilikle ilgili olarak İzmir 1. İş Mahkemesince verilen benzer bir davayla ilgili kararda da devrin söz konusu olmadığı vurgulanmış olup Dairemizce de yapılan temyiz incelemesi aşamasında anılan karar onanmıştır. Bu durumda önceki ve sonraki işverenler dönemi birbirinden kesin olarak ayrılarak davalı Limitet Şirketin sadece kendi döneminde geçen davacının çalışmasından sorumlu tutulması gerektiği düşünülerek sonuca gidilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy