(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, manevi tazminat işgücü kaybından doğan tazminat, iş kazası geçirdiği günler için alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin davalıya ait işyerinde çalışırken işverenden çocuğunun rahatsızlığı nedeni ile izin istediği ve verildiği ancak izin hitamında işyerinde tutulan tutanaktan bir başka işyerinde çalışmaya başladığı, o işyerinin işverene hitaben yazdığı yazıdan böyle bir izlenim uyanmaktadır. Ancak bu yeni işverenin davacıyı işe aldığı konusunda herhangi bir tereddütünün kalmaması için davalı işveren bu savunmasını tanıkla ispat edeceğini savunmuş olup tanıkların isim ve adreslerini de vermiştir. Bu tanıkların dinlenerek tereddütlerin giderilmesi gerçeğin ortaya çıkması bakımından gereklidir. Bu tanık anlatımlarından sonra feshin haklı olup olmadığı konusunda hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Devamsızlık olgusu ve yeni işe girme gerçekleştiği takdirde ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy