(1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, ihbar tazminatı ile ücret alacağının, karşı davacı ise fazla çalışma, ücretli izin ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Taraflar arasında uyuşmazlığı oluşturan konulardan biri davacı işçinin 1996 yılı ücretli izin hakkını kullanıp kullanmadığı noktasında toplanmaktadır.1475 Sayılı İş Kanununun 49. maddesi uyarınca izne hak kazanılabilmesi için işçinin en az bir yıl çalışmış olması gerekmektedir.
Karşı davacı işçi 7.12.1987 tarihinde iş başı yapmış olup 7.12.1988 tarihinde ücretli izin hakkı doğmuştur. İkinci yıl için de 7.12.1989 ve aynı şekilde en son 7.12.1995 tarihinde doğmuş olmaktadır. İznin hangi yıla ilişkin olduğu işçi veya işveren tarafından karıştırılabilir. Bunun için davacının kullandırılmayan bir izni olup olmadığının anlaşılabilmesi bakımından, az önce açıklandığı üzere 6.5.1996 tarihine kadar 7.12.1987 işbaşı tarihinden itibaren geçen tam yıllar belirlenerek her bir tam yılın tamamlanmasından sonra ne kadar süre ile izin kullandırıldığı ve böylece toplan kullandırılmış olan izinler gün olarak tesbit edilerek tüm çalışma dönemince kullandırılması gereken süre ile karşılaştırılmak suretiyle arada bir fark kaldığı takdirde o süre farkı için son ücreti üzerinden izin ücreti tesbit edilmelidir. Örnek vermek gerekirse, işçinin sözleşmesine göre her tam yıl için 20 gün izin hakkı öngörülmüş ise çalışma süresi de on yıl olduğu varsayılırsa on yılın sonunda 200 günlük izin hakkının kullandırılmış olması gerekir. Kendisine 195 gün kullandırılmış ise 5 günlük izin alacağı son ücret üzerinden hesap edilmesi gerekir.
2- Davacı banka tahakkuk belgesi (dekont) de ibraz etmek üzere ikramiye borcunu ödediğini savunmuştur. Mahkemece anılan belge bir değerlendirmeye tabi tutularak gerçekten davalı işçiye ödenip ödenmediği tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.1999 gününde oybirliği ile ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy