(1475 S.K. m. 15)
Dava: Taraflar arasındaki, cezai şartın ödetilmesi davasından yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle erçekleşen mikatrın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süres içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.9.1999 salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü dvalılardan İnterbank adına Avukat T.Ç. ile karşı taraf adına Avukat M.H.Ö. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatları sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirci sebeplere göre, davalı işçinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalı bankanın temyiz itirazlarına gelince:
Davacı banka ile davalı işçi düzenledikleri hizmet sözleşmesi ile iki yıl süreli bir çalışma koşulu kabul etmişlerdir.Bu koşul ile iki yıl süreli bir çalışma koşulu kabul etmişlerdir. Bu koşul uyulmaması halinde bakiye süreye göre hesaplanacak bir cezai şartın ödenmesi konusunda anlaşmaya varmışlardır. Davacı işçi süreye uymadan davalı bankanın Kahramanmaraş şubesinde işe başlamıştır. Davacı söz konusu hizmet sözleşmesinin 3/a maddesi ve ayrıca 1475 sayılı iş Kanununun 15. maddesi uyarınca davacı ile birlikte diğer kimi banka personelininde davalı bankada çalışmaya başlaması durumu karşısında tazminat isteğinde bulunmaktadır. Mahkemece davalı banka diğer davalı işçin gibi soruml tutulmuştur. Böyle bir sorumluluğa gidebilmek için 1475 sayılı İş Kanunu'nun 15. maddesinde öngörülen zarar koşulunun gerçekleşmesi gerekir. Davalı banka tarafından davacı bankaya yazılan 19.2.1997 tarihli cevabı yazı değerlendirilerek zarar koşulunun gerçekleştiği kabul edilmelidir. Ancak zarar miktarı bakımından mahkemece takdir yoluna gidiyerek yazıdaki miktar aşılmamak kaydıyla istemin kabulü gerekirken cezai şarttan davalı bankanında sorumlu tutulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebebten BOZULMASINA, davalı banka yararına takdir edilen 65.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarfa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.9.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy