(1086 S. K. m. 438) (818 S. K. m. 113) (1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, yakacak yardımı, bayram harçlığı, optik bez ve yağ bedeli ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı Avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin hizmet akdi sona erdirildikten sonra 14.3.1997 tarihinde ihbar tazminatı kendisine ödenmiştir. Bu ödeme tarihine kadar yapılan zamlardan davacının yararlandırılması doğrudur. Ancak önel süresi içinde kıdem tazminatı tavan artışı temmuz 1997 de gerçeklenmiş olup bu tavandan davacının yararlandırılması Dairemizin oluşan içtihatlarına aykırıdır.
3- Borçlar Kanununun 113. maddesine göre, asıl borç ödendiğinde, saklı tutulmadığı takdirde faiz gibi fer'i haklar da düşer. Bilirkişi davacının haklarını saklı tuttuğunu belirtmişse de, dosya içinde kıdem tazminatının ödenmesinden önce ya da ödeme sırasında davacının faiz hakkını saklı tuttuğuna dair bir belgeye rastlanamamıştır. Bu husus araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.
4- Kabule göre de Toplu İş Sözleşmesinin 59/c. maddesinde davalıya 10 günlük ödeme süresi tanındığının nazara alınmaması da hatalıdır.
5- Ücretsiz izinde geçen süreler için ücret farkı hesaplanması doğru değildir. Çalışılmayan bu süreler için ücret farkı söz konusu olamaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.7.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy