(1475 S. K .m. 13, 14, 16)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatları, fazla çalışma parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dava dilekçesinde, davacı işçinin işyerinde görevli müdürün kendisine yaptığı hakaretlere dayanamadığı için işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını açıklamıştır. Mahkemece de 1475 sayılı İş Kanunun 16. maddesinden sözedilerek bu olgu üzerinde isabetli bir biçimde durulmuş olmasına rağmen ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır. İş Kanunun anılan maddesine göre sözleşmeyi haklı olarak feshetse dahi ihbar tazminatı sözkonusu olmaz. Bu itibarla ihbar tazminatının reddine karar verilmelidir.
3. Bir kimsenin 5 yıl kadar süren dönem içinde her işgünü 3 saat her cumartesi günleri 6.5 saat, ayda iki hafta tatil günü çalıştığının kabulü, hayatın olağan akışına ters düşer. Gerçekten bu kadar uzun bir süre içinde hastalık, başka bmir mazeret gibi haller nedeniyle sürekli bir şekilde her iş günü ve cumartesi günleri ve bazı hafta tatillerinde çalışılması ve fazla mesai yapılması dairemizin kararlılık kazanmış kararlarında bu yön üzerinde durulmakta ve hakkaniyete uygun bir indirim yapılması benimsenmektedir. Bu açıdan bir değerlendirme yapılarak fazla mesai alacağından bir indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.4.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy