(1475 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki, tazminat alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.11.2000 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili ile karşı taraf vekili geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince :
Belirli süreli hizmet akdinin süresinin bitiminden önce davalı işveren tarafından feshedilmesi nedeniyle davacı işçi Borçlar Kanununun 325. maddesi uyarınca bakiye süre için tazminat isteğinde bulunmuştur. Mahkemece anılan maddenin 2. cümlesi uyarınca gerekli inceleme ve araştırma yapılmış, bilirkişide düzenlediği raporunda bunları dikkate alarak istenebilecek miktarı belirlemiştir. Artık bundan sonra mahkemece borçlar kanununun 44. maddesi uyarınca belirlenen miktarın tekrar bir indirim yoluna gidilmesi doğru olmaz. O halde karar bu yönden bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 97.500.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy