(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49, 54)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı Kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin akaryakıt istasyon işyerinde pompacı olarak 24 saat çalışıp 24 saat dinlenmek suretiyle işverence uygulamaya tabi tutulduğu bu çalışma yöntemine göre işin basite indirgenmek suretiyle bir aylık dönem içinde 15 gün çalıştığı 15 gün istirahat ettiği anlaşıldığına göre 15 günlük çalışma süresi içerisinde 360 saat işyerinde kaldığı düşünülmelidir. Ancak bu sürenin içinde zorunlu ihtiyaçlar için 3 saat ara dinlenme yapılması kabul edilir ve böylece 45 saatin aylık çalışma saati olan 360 saatten düşüldüğünde aylık fiili çalışma saati 315'tir. Bundan başka 1475 sayılı İş Kanununa göre haftalık 45 saat normal çalışma süresi bir ay içinde 180 saat ettiğinden bakiye 135 saat 4 haftalık fazla mesai yaptığı bunun bir haftaya isabet eden kısmının, haftalık fazla çalışma 51 saat kabul edilerek 1/3 oranında hakkaniyet indirimine gidilmiş olsa dahi bulunan miktar, yukarıda açıklanan fazla mesai miktarından daha fazla olduğu görülmektedir. Gerçek durumun ortaya çıkması bu bakımdan önemlidir. Yukarıdaki açıklamalara göre hesaplama yapılarak fazla mesai isteği hüküm altına alınmalıdır.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy