(1475 S. K. m. 13, 14, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının temyizine gelince:
Davacı işçinin 13.1.1995 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığı ve 15.12.1995'e kadar bu çalışmasını sürdürdüğü, daha sonra 2.1.1996 tarihinde işe tekrar başlayıp bunun da 16.12.1996'ya kadar devam ettiği ve nihayet yeni bir sözleşme ile 6.1.1997'den 14.3.1997'ye kadar çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Görüldüğü gibi davacı işçi her yıl yenilenen sözleşmelerle çalışmasını sürdürmüş olup yılda 15 gün kadar bir ara verildiği görülmektedir. Ancak dinlenen tanıklar bu ara vermenin de kağıt üzerinde kaldığını söylemişlerdir. Bu durumda mevsimlik işten söz etmek mümkün değildir. Mahkemece de yıllık ücretli izin isteği hüküm altına alınmakla devamlı çalışmayı kabul ettiği sonucuna varılmıştır. Kabul şekli isabetlidir. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere davalı işverenin son sözleşmenin hitam tarihinde hizmet aktini fesh ettiği sonucu çıkarılabilmektedir. Bu durumda davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı istekleri bilirkişi tarafından hesaplandığına göre bu rapor değerlendirmeye tabi tutularak istek doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 17.1.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy