(1475 S. K. m. 13, 14, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğine göre davalı
ün 16.11.1985 tarihinden itibaren tek başına, 01.10.1991 tarihinden itibaren ise adi ortaklık şeklinde 31.05.1996 tarihine kadar, davalı işyerini işlettiği bu tarihten sonra işyerinin davalı şirkete devredildiği anlaşılmaktadır.
Davalı
.ün işyerini devrettiği 31.05.1996 tarihinde önceki dönem için, dönemin sona erdiği tarihteki ücret üzerinde kıdem tazminatından müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken tüm süre üzerinden sorumluluğu cihetine gidilmesi hatalıdır.
3- İhbar tazminatından son işverenin sorumlu olması nedeniyle davalı
.'ün de bundan sorumlu tutulması doğru değildir.
4- Davacının temyizine gelince;
Davalı işveren davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını izin defteri veya davacının imzasını taşıyan bir belge ile ispatlamış olmadığına göre bu alacağında hüküm altına alınması gerekirken tanık anlatılmalarına itibar edilerek reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.04.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy