(1475 s. İş K. m. 9, 11) (1086 S. K. m. 202, 204)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı, ücret, cezai şart, ikramiye, yıllık izin, fazla çalışma ile hafta, genel tatil ve ulusal bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren ilk oturumdan sonra bilirkişi raporuna karşı verdiği dilekçesinde davacı işçinin cari hesaptan toplam 4.126.723.897 lira borcu olduğunu belirterek bu alacağının takas ve mahsubunu istemiştir. Davacı tarafından buna karşı savunmanın genişletilmesi yasağının, ihlal edildiği gerekçesi ile itirazda bulunulmadığına göre, bu savunma üzerinde durulması gerekir. Mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Yapılacak iş bir muhasebeci bilirkişi aracılığı ile cari hesaplar üzerinde inceleme yaptırılmak ve bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.
3- Davacı 1998 yılı Kasım ayı ücretinin hüküm altına alınmasını istediği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda yemek bedeli ve davacıya tahsis edilen aracın günlük benzin parası da dahil edilerek bu alacağın hesaplanması hatalıdır. Öte yandan, ücret ayrı bir alacak, Sosyal yardım kapsamındaki yemek bedeli ve servis yardımı da ayrı bir alacak türüdür. Bunlardan birinin hüküm altına alınması diğerlerinin de kabulünü gerektirmez.
4-Taraflar arasında düzenlenen belirli süreli hizmet sözleşmesi 1.1.1993-1.1.1998 tarihleri arası için geçerli olup bunun tarafların süutu ile yenilenmesi sonucu bir yıl kadar uzatılmış olduğu kabul edilmelidir. 1.1.1999 tarihine bir ay kala 1.12.1998 tarihinde bu sözleşme bozulduğuna göre son bir yıllık sürenin dolmasına bir ay kala hizmet akdi ilişkisi sona erdirilmiştir. Aynı sözleşmenin cezai şartla ilgili kuralı uygulanırken bu hususun dikkate alınarak cezai şarttan daha yüksek bir oranda indirim yapılması gerekir. 42.000 DM. den 28.000 DM'ye düşülmüş olması yeterli değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy