(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ikramiye, izin ile jestiyon ikramiyesinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalıya ait Malatya Şubesi Müdürlüğü görevini yürütmekte iken bankacılık mevzuatına aykırı eylemlerde bulunması nedeniyle işine son verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacı dava dışı bir firmaya büyük bir kredi verilmesi işinde o firmanın Maliye'ye büyük miktarda borçlu olmasına rağmen bu husus dikkate alınmaksızın ve Limit de aşılmak suretiyle bankadan paranın çıkarılması işleminde kusursuz olduğu düşünülemez. Firmanın içinde bulunduğu durum biraz araştırma yapılması suretiyle ortaya çıkarılabileceği gibi davalı banka teftiş kurulunca düzenlenen raporda da vurgulandığı üzere kredinin verildiği tarihte bu hususun banka şubesince bilinmekte olduğu da bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.
Aynı olayla ilgili olarak aynı banka şubesinin bir başka yöneticisi ile ilgili davada o banka yöneticisi kusurlu bulunarak sonuca gidilmiştir. Gerçekten o davanın görülmesi sırasında mahkemece alınan bilirkişi raporunda bu husus şüpheye yer vermeyecek şekilde tebarüz ettirilmiştir.
Bu davacı hakkında alınan bilirkişi raporunda da bilirkişi kurulu şube müdürünün Larj biçiminde işlemde bulunduğunu açıklamaktadır ki, bu ibarelerden de bankacılık mevzuatına uygun davranılmadığı sonucuna varılmalıdır. Böyle olunca, davalı işverenin feshin haklı nedene dayandığından ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy