(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 54)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücretli izin ve fazla çalışma parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin işe girdikten sonra 1993 yılında emekli olduğu taraflar arasında tartışmasızdır. Ne var ki emeklilik nedeni ile o tarihte kendisine kıdem tazminatı ödenmemiş 1999 yılına kadar çalışmasını sürdürmüştür. Mahkemece son feshin terke dayanması nedeni ile ihbar ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmamıştır. Son dönem için bu düşünce tarzı isabetli ise de 1993 yılında emekli olduğu tarihe kadar kıdem tazminatının tahsili şekinde hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.6.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy