(1475 S. K. m. 35, 41, 42, 54)
Dava: Taraflar arasındaki ücret, ikramiye, fazla çalışma parası, izin, bayram, hafta ve genel tatil gündelikleriyle sorumluluk tazminatı ve konut yardımı alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi ve davalılardan Sosyal Yardım sandığı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için gün tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Sağlık ve Sosyal Yardım Sandığı adına avukat geldi.
Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi, gereği konuşup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, 1994yılı ücret artışlarının plafon iş sözleşmesi hükümleri doğrultusunda tüketici fiyat artışı endeksi dikkate alınarak belirlendiği halde, 1995 yılı için aynı uygulamanın yapılmayıp yönetim kurulunca daha düşük oranda zam yapıldığı belirtilerek fark alacaklar talebinde bulunmuş, mahkemece isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Davalı işveren ile işyerinde çalışan bir kısım işçiler arasında 01.01.1994-31.12.1994 dönemini kapsayan plafon iş sözleşmesi imzalanmışsa da, davacı işçi ile işveren arasında bağıtlanan böyle bir sözleşme bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan sözleşmeye dayanarak ücret artışı ile ilgili olarak taleplerde bulunulanı ayacağı gibi, plafon iş sözleşmesinin 26. maddesinde mali hükümlerin 01.01.1994-31.12.1994 tarihleri arasında geçerli olduğu 01.01.1995 tarihinden itibaren mali hükümlerin yeniden belirleneceği öngörüldüğüne göre bu nedenle de dava konusu fark isteklere hak kazanılması olanağı bulunmamaktadır. Gerçekten de taraflar arasında enflasyon oranında ücret artışı öngören ve 01.01.1995 tarihinden itibaren geçerli bir sözleşme de yapılmış değildir.
Böyle olunca mahkemece davacının tazminat ve alacak fark isteklerinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 250.000.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy