(1475 S. K. m. 13, 14, 17) (4721 S. K. m. 6)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı H. Hüseyin G
avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı H.Hüseyin G
'ın davalıya ait maden ocağı işyerinde 1986-2000 yılları arasında çalıştığı konusunda bir uyuşmazlık yoktur. Feshin hangi tarafça niçin gerçekleştirildiği tartışmalıdır. Mahkemece her iki tarafın gösterdikleri tanıklar dinlenmiştir. Ancak fesih konusunda açık ve kesin bir anlatımda bulunulmuş değildir. Mahkemece davacı işçinin hastalığı nedeniyle fesih yoluna gidildiği vurgulanmakta ise de bunun gerekçesi gösterilmemiştir. Bir an için bu varsayımın doğru olduğu kabul edilse bile kıdem tazminatına davacı işçinin hak kazanacağının kabulü gerekir. Ancak hizmet aktini ihbar ve kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdirdiğinin ispatı davalı işverene düşer. Davalı işveren de bu yükümlülüğünü yerine getirmemiştir. Ne haklı bir fesihle ne de sağlık nedeniyle işe son vermeden bahsedilebilir. Bu durumda feshin haklı nedene dayanmadığı kabul edilerek bilirkişi raporunda hesaplanan ihbar ve kıdem tazminatları değerlendirmeye tabi tutularak gerçekleşen miktarlar hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.2.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy