(1475 S. K. m. 14, 17, 18) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem ve kötüniyet tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.5.2001 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Av. N. E. ile karşı taraf adına Av. B. F. K. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemenin yapılan inceleme sonucunda davalı işverenin 6 işgünlük süre içinde davacının işine son verdiği yönündeki görüşü dosya içeriğine uygun olup isabetlidir. Bu durumda feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı sorununun çözümü önem kazanmaktadır. Gerekçeli kararda soruşturma raporuna göre feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmiştir. Mahkemenin sadece bir tarafın evrakına dayanması hakkın ortaya çıkarılması bakımından yetersiz kalmaktadır. Ayrıca belirtmek gerekir ki dosya iki kez bilirkişiye tevdi edilmiştir. İlk bilirkişi hukukçudur. Düzenlediği raporda incelenmesi gereken konuların muhasebe ile ilgili olduğuna işaret ederek kendi uzmanlık alanı dışında kaldığını açıklamıştır. Bunun üzerine içinde bir muhasebecinin de bulunduğu ikinci bilirkişi kurulunun düzenlediği raporda ise davacıya isnat edilen eylemler özellikleri ve sonuçları açısından bir inceleme ve irdeleme konusu yapılmadan mahkemenin takdirine göre varsayımdan hareket edilmek suretiyle hesaplama yapmakla yetinilmiştir.
Kanunun uzmanlık işi olduğu ve tereddütlerin şüpheye yer vermeyecek şekilde giderilmesi gerektiği tartışmasızdır. Bunun için yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak sonuca gidilmesi düşünülebilirse de dosyayı daha önce incelemiş ve konuya vakıf olmuş bulunan ikinci bilirkişi heyetine yapılacak işler teker teker açıklanmak suretiyle doyurucu bir ek rapor alınması daha ekonomik ve zamandan da tasarrufu sağlayacağı için uygun olur.
Eksik incelemeyle sonuca gidilmesi yeniden bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 97.500.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.5.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy