(1475 S. K. m. 14/3)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, ikramiye, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: l. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçi 1983 yılından 1999 yılına kadar davalıya ait işyerinde çalıştığını iddia etmiş, davalı ise 1994 yılından sonra kendilerine ait işyerinde işe girdiğini savunmuştur. Dosya içeriğine ve bilirkişi raporuna göre 1983-1994 yılları arasında bir başka işyerinde çalıştığına dair sigorta hizmet belgesi mevcuttur. Buradaki işyeri numarası farklıdır. Mahkemece bu konu üzerinde durulmamış ve gerekli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Bu durum açıklığa kavuşturulmadan iddia edildiği gibi 1983 yılından itibaren işyerinde çalıştığının kabulü ile tazminat ve alacaklarının hüküm altına alınması hatalıdır.
3. Kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmüş ise de bu konuda 1475 sayılı İş Kanunu'nu 14/3. maddesi kuralı gözönünde tutulmamıştır. Gerçekten bu maddeye göre davacı işçinin yaşlılık aylığı bağlanması için tabi olduğu kuruma müracaat etmiş olduğunu işverene belgelemesi gerekir. Bu belgeleme tarihinden itibaren kıdem tazminatına faiz yürütülmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy