(1475 S. K. m. 13, 14, 40)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, ücretli izin, ikramiye ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin sözleşmesini davalı belediyenin maddi yönden sıkıntı içinde olması nedeniyle tek taraflı olarak feshedildiği dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi mahkemenin de kabulündedir. İşyerinde uygulanmakta olan TİS'nin 31. maddesinde "...belediyelere bağlı işyerlerinde çalışmakta olan işçiler, keyfi olarak ve haksız bir sebepten dolayı gerek bireysel ve gerekse toplu olarak işten çıkarılamazlar. Keyfi ve haksız bir sebeple işten çıkarmalarda işveren işten çıkardığı her işçiye.... 7 katı (yedi aylık maaş) tutarında iş güvencesi tazminatı ödemeyi taahhüt eder. Kuralına yer verilmiştir. Açıkça görüldüğü üzere bu maddede keyfilikten söz edilmektedir. Ekonomik sıkıntıda olan bir işverenin bir veya birkaç işçisini işten çıkarması hali keyfilik olarak nitelendirilemez. Aksine ortada meşru ve makul bir fesih nedeni olduğu düşünülmelidir. Somut olayda sözleşmesi feshedilen davacı ve diğer işçilerin yerine başka işçide alınmış değildir. Bu durumda iş güvencesi tazminatı isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 4.4.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy