(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücretli izin, ikramiye, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret, sosyal yardım ve yemek bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin prim usulü ile çalıştığı tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Bu durumda fazla mesai ücreti belirlenirken davacının çalışılan fazla mesai ücretinin saat başına düşen ücretini aldığı fakat bunun yüzdesini yani somut olayda %50 zammı almadığı kabul edilmelidir. Yazılı şekilde %150 olarak saat başı için fazla mesai ücretinin hesabı hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2001 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Davacı normal çalışma süresi için ücretini almış olup fazla mesai için hesaplama ise, aldığı primlerin ücret haline dönüşmüş olması nedeniyle primlerinde dahil edilmesi suretiyle yapılmalıdır. Nitekim davalı da fazla mesai yapılmadığını savunduğuna göre ödenenlerin sadece normal çalışma süresi için olduğunun kabulü gerekir. O halde çoğunluk görüşünde olduğu gibi fazla mesai yapılan süre için ücretin aslının ödendiği sadece %50 zammına karar verilmesinin kabulü mümkün görülmemektedir.
Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy