(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalıya ait işyerine giriş tarihi tartışmalıdır. Dosya içine ibraz edilmiş bulunan işyeri bildirgesine göre davacı işçinin 1.9.1994 tarihinde giriş yaptığı görülmektedir. Davacı tanıkları ise bu konuda açık ve kesin bir anlatımda bulunmamışlardır. Bunlardan ikisi ay ve günden sözetmeksizin davacının 1994 yılında işe başladığını söylemişler, bir diğeri bu konuda herhangi bir açıklama yapmamış, davacının eşi olan sonuncusu ise 1994 Mayıs ayında davacının işe girdiğini belirtmiştir. Bu tanık anlatımlarına göre davacının 1994 Mayıs ayında işe girdiğinin kabulü mümkün değildir. Bu durumda davacının da imzasını taşıyan sigortalı işe giriş bildirgesi dikkate alınarak hak ve alacaklar bu tarihten itibaren hesaplanmalıdır.
3- Davacı işçi hergün üç saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek karşılığı alacak hüküm altına alınmıştır. Ancak altı yıl gibi uzun bir sürede bir işçinin hemen hemen hergün, günde üç saat fazla mesai yaptığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmez. Gerçekten yıllık ücretli izin, mazeret izni, hastalık vs. benzer sebeplerle zaman zaman bir kimsenin işe gidemediği de düşünülerek tespit edilen alacaktan belli bir oranda hakkaniyet indirimi yoluna gidilmesi dairemizin yerleşmiş uygulamaları gereğidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.6.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy