(1475 S. K. m. 13, 14) (4359 S. K. Geç. m. 7)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı işçi Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne bağlı işyerinde geçici işçi statüsünde yaklaşık on yıl kadar çalıştıktan sonra 3.4.1998 tarih ve 4359 sayılı yasanın yürürlüğe girmesi üzerine geçici 7. madde uyarınca memuriyet sırasına girip başarı kazanması üzerine memuriyet statüsüne geçirilmiş ve iki yıl kadar da bu statüde çalışmıştır. Davacı zorlama ile memuriyete geçirildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş mahkemece sadece kıdem tazminatına karar verilmiştir.
Anılan yasanın geçici 7. maddesi açık olup işçilikten memuriyete geçmek için işçinin yazılı müracaatını gerekli görmüş ve başarı kazanması halinde de memuriyete geçirilebileceği kuralına yer vermiştir. Böyle olunca davacının baskı ile memuriyete geçirilmesi gibi bir durumun olayda sözkonusu olmadığı anlaşılmaktadır. Bundan başka aynı geçici 7. madde 4. fıkrasında sözkonusu personele iş mevzuatına göre herhangi bir tazminat ödenmez. Bu personelin kıdem tazminatına esas olan geçmiş hizmet süreleri ( önceden kıdem tazminatı ödenmiş süreleri hariç ) 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre emekli ikramiyelerinin hesabında dikkate alınır şeklinde bir kural yer almaktadır. Bu itibarla işçilik süresi için davacı işçinin kıdem tazminatına da hak kazanamadığı açıktır. Böyle olunca davanın reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.9.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy