(1475 S. K. m. 13, 14) (1086 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve sendikal tazminat, fazla çalışma ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1) Davalı vekili cevap yoluyla sekiz günlük temyiz süresini geçirdikten sonra temyiz isteminde bulunmuştur. İş yargılamasında temyize cevap, bir başka anlatımla katılma yoluyla temyiz müessesesine yer verilmemiştir. Böyle olunca davalı vekilinin temyiz isteminin süreaşımından reddine karar verilmelidir.
2) Davacının temyizine gelince:
Dosya içeriğine göre, işyerinde işçi sendikasının 31.3.2000 tarihinde toplu iş sözleşmesi yapmak üzere Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na çoğunluk tespiti için başvuruda bulunduğu, Bakanlıkça yapılan incelemeye göre sendikanın çoğunluğu olduğunun tespit edildiği, buna karşılık işverenin, sendikanın çoğunluğu olmadığı şeklinde iş mahkemesinde itirazda bulunduğu tartışmasız ise de; bu evreleri müteakip işyerinde davacı ve bir kısım işçilerin işi yavaşlatma, verilen işi yapmama gibi eylemlerde bulundukları, en son 11.7.2000 ve 18.7.2000 tarihinde noter tarafından, davacı ve diğer bir kısım işçilerin çalışmadıklarının isimleri tek tek belirtilerek tutanakla tespit edildiği, eyleme katılmak istemedikleri halde diğer işçilerin baskısı ile katılmak zorunda kaldıklarını belirten işçilerin beyan ve imzalarının alındığı anlaşılmaktadır. Noter tarafından düzenlenen tutanak resmi belge niteliğinde olup, sahteliği hükmen saptanıncaya kadar geçerlidir. Kaldı ki, noter tutanağında tanık olarak imzası bulunan işçilerden ikisi yargılamada dinlenmiş, eylemleri ve tutanakları doğrulamışlar, çalışmak istedikleri halde davacıların bırakmadığını belirtmişlerdir. Bu durumda işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığının kabul edilmesi ve davanın reddine karar verilmesi gerekirken kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının kabulü hatalı ise de, yukarıdaki bentte yazılı nedenle davalı temyiz süresini geçirmiş olup, temyiz edenin aleyhine karar bozulamayacağından ve açıklandığı üzere sendikal neden de bulunmadığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Taraflarca temyiz olunan kararın davacı yönünden ONANMASINA, davalının temyiz itirazlarının ise süreaşımından REDDİNE, 14.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy