(1475 S. K. m. 14, 16/II-d)
Dava: Davacı, borçlu olmadığının tespitiyle %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece davacı işverenin davalı işçiye kıdem tazminatı nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre akdin kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdiği davacı işverence kanıtlanmış değildir. Gerçekten 10 yılı aşkın bir süre ile çalışan bir işçinin tazminatlarını bırakarak sebepsiz olarak işyerini terk ettiğinin kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Davalı işçinin, hizmet akdi 30.6.1999 tarihinde sona erdikten sonra kıdem tazminatının tahsisi için 5.7.1999 tarihinde avukata vekalet verip 7.7.1999 tarihi itibarıyla icra takibinde bulunduğu, davacı işverence tutulan tutanağın ise fesihten sonraya ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı işçinin daha önce işveren aleyhine 30.6.1999 tarihinden önceki uzun süre ücretlerinin ödenmediğinden bahisle açtığı ücret alacak davasının İstanbul 7.iş Mahkemesinde yapılan yargılaması sonucu verilen 1999/903 Esas, 2002/651 karar sayılı ilamı ile istekleri kabul edilmiş, mahkemenin bu kararı Dairemizce 2002/19554 Esas, 2003/4721 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Kesinleşin bu ilamdan akdin 30.6.1999 tarihinde sona erdiği kabul edildiği gibi, davacının ücretlerinin uzun süre ödenmediği de kabul edilmiştir. Feshin davalı işçi tarafından gerçekleştirildiği kabul edilse bile işçinin hizmet akdinin ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle 1475 sayılı iş yasanın 16/II-d maddesi gereğince haklı olarak feshettiğinin ve kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü gerekir. Bu nedenle davacı işverenin kıdem tazminatı borcunun bulunmadığına dair menfi tespit isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy