(1475 S. K. m. 35)
Davacı ihbar tazminatının ödetilmesine, karşı davacı ise fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile hafta tatili alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle her iki davada da gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.5.2003 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı ve karşı davalı adına Avukat E. Demirtaş geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı karşı davacı işçi, fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, bilirkişi tarafından günde üç saat fazla mesai hesabı yapılmıştır. Anılan rapora itiraz dilekçesinde davacı karşı davalı banka tarafından fazla mesai ödemelerini gösterdiği bildirilen bazı belgeler sunulmuştur. Mahkemece bu konu üzerinde durularak kayıtlarda geçen aylar için fazla mesai ödenip ödenmediği araştırılmamıştır. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulanmasına göre ihtirazı kayıtsız olarak fazla mesai ödemelerinin alındığı aylar için ayrıca hesaplama yapılması doğru değildir. Mahkemece davacı karşı davalının fazla mesai ile ilgili ödeme itirazı üzerinde durularak gerekli inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra bir karar verilmelidir.
3- Davalı karşı davacı işçinin hafta tatillerinde çalıştığı kanıtlanabilmiş değildir. Tanıklar bu konu da açıklamada bulunmamışlar, bilirkişi taktiri mahkemeye ait olarak hesaplama yapmıştır. Hafta tatili alacağı isteğinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
4. Davacı karşı davalı banka lehine hüküm altına alınan ihbar tazminatına, istek doğrultusunda temerrüt tarihinden faiz yürütülmelidir. Mahkemece dava tarihinden faize karar verilmesi da hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy