(1475 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücretli izin alacağı, fazla çalışma, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalılar ve davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalılardan
..'ye ait işyerinde çalışmaya başladığı, işyerinin bilahare adı geçenin de ortağı bulunduğu Ltd Şirketine devredildiği, devir sırasında ve devirden sonra da davacının çalışmalarını sürdürdüğü ve 01.06.2000 tarihinde haklı neden olmadan hizmet akdinin davalı şirket tarafından sona erdirildiği anlaşılmaktadır.
Böyle olunca davalı şirketin kıdem tazminatından sorumluluğu davacının işyerinde ilk kez çalışmaya başladığı 01.04.1993 tarihinden fesih tarihi olan 01.06.2000 tarihine kadar geçen süre nazara alınarak belirlenmeli ve son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalı ve sonucuna göre davalı şirket hakkındaki kıdem tazminatına hüküm kurulmalıdır.
3- 1475 sayılı İş Yasasının 53. maddesi gereğince işyerinin el değiştirmesi veya başkasına geçmesi bu işyerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izin haklarının ortadan kalkmasına sebep olamaz. Aksine bir sözleşme olsa bile yıllık ücretli izin sürelerine ilişkin ücretler yeni işveren tarafından ödenir. Bilirkişice, bu madde düzenlemesine aykırı şekilde izin ücreti alacaklarının belirlenmesi ve bu hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy