(1475 S. K. m. 13/A)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince;
Davacı işçinin işyerinde geçirdiği iş kazası sonucu sakatlandığı, sonra görevinde değişiklik yapılarak bekçiliğe verildiği, bekçiliği sırasında davacı işçinin 7.6.2000 tarihinde işyerinde uyurken yakalandığı, 19.6.2000 tarihinde de işyerine geç geldiği bu gecikmenin takriben, yarım saat kadar olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Uyuma eyleminin gerçekleştiği tarihten itibaren davalı işveren 6 iş günü içinde davacının işine son vermemiştir. Daha sonraki işe geç gelme şeklindeki eylemi de sözleşmenin feshini gerektirmez. Çünkü 1475 sayılı İş Kanunun bir günlük devamsızlığı dahi fesih sebebi saymamıştır. İşyerinde münavebe ile bekçiler görev yaptıkları için önceki bekçi, sonrakini beklemek zorundadır. Bu bakımdan bekçinin kısa bir süre işe geç gelmesi işyerini riske sokmaz. Bu durumda davalı işverenin fesih işleminin haklı nedene dayandığı kabul edilemez. Anlatılan delil durumuna göre davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmelidir.
Bilirkişi raporunda kıdem ve ihbar tazminatları hesaplandığına göre hesaplamalar bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve hasıl olacak sonuca göre miktarlar hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy