(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Dava kıdem ve ihbar tazminatı isteklerine ilişkindir. Mahkemece istekler reddedilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde işyerinde mutfak işinin gerektirdiği özen ve dikkat sahibi olduğu halde, davalı vakfa ait kız kuran kursunda öğrenci sayısının azalması karşısında işverence önceleri yıldırılmaya çalışıldığı, daha sonra hakaret ederek kovulduğundan söz ederek tazminat isteklerinde bulunmuştur.
Davalı taraf, haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın topluca işi terk ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece istekler davalı savunması dikkate alınarak reddedilmiştir.
Dosya içerisinde dinlenen davacı tanıkları davacı iddialarını doğrulamaktadır.
Davalı tanıkları davalı savunması doğrultusunda ifade vermiş iseler de çalışan altı kişinin üçünün ayrıldığı, üçünün kaldığını belirtmişlerdir. Bu ifadede dahi davacının dava dilekçesinde belirttikleri kuran kurslarına gitmekte olan öğrenci sayısının azalması sonucu çalışan işçi sayısında azalma yoluna gidildiği doğrulanmaktadır.
Öte yandan Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda da feshin haksızlığı vurgulanmıştır. Kaldı ki nedensiz bir ayrılış hayatın olağan akışına aykırıdır.
Yukarıda anlatılan gerekçeye aykırı yazılı şekilde davanın kabulü yerine, reddi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy